Przejdź do treści

Jak suszyć pranie zimą w mieszkaniu bez zawilgocenia i wysokich rachunków

Energetyczne centrum Łazienka i kuchnia

Suszarka na pranie z rozwieszonymi ubraniami w mieszkaniu, suszenie prania zimą bez zawilgocenia

Zimą pranie rzadko da się wysuszyć na balkonie, więc trafia na suszarkę w pokoju, łazience lub na kaloryferze. Jeden wsad pralki, nawet po mocnym odwirowaniu, zawiera zwykle od 1 do 3 litrów wody, a przy słabym wirowaniu więcej. Cała ta woda odparowuje do powietrza w mieszkaniu. Przy kilku praniach w tygodniu i szczelnych oknach efekt widać szybko: parujące szyby, wilgotne narożniki ścian, zapach stęchlizny i z czasem pleśń. Do tego dochodzi pytanie o koszty, bo suszarka bębnowa czy grzanie łazienki też zużywają energię.

  • Dowiesz się, ile wilgoci trafia do mieszkania przy suszeniu prania.
  • Poznasz najlepsze miejsca na suszarkę i błędy, których warto unikać.
  • Sprawdzisz, jak wietrzyć i kiedy pomaga wentylator lub osuszacz.
  • Zobaczysz, kiedy suszarka bębnowa ma sens i jak ograniczyć jej zużycie prądu.

Skąd bierze się problem z wilgocią

Powietrze w mieszkaniu może przyjąć tylko określoną ilość pary wodnej, zależną od temperatury. Gdy wilgotność względna rośnie powyżej około 60 procent, para zaczyna skraplać się na najzimniejszych powierzchniach: szybach, narożnikach ścian zewnętrznych, ościeżach i za meblami. Suszenie prania podnosi wilgotność szybko, zwłaszcza w małym, zamkniętym pomieszczeniu. Dlatego tak ważne jest, gdzie stoi suszarka i co dzieje się z wilgocią, którą oddaje pranie.

Prosty higrometr, czyli miernik wilgotności, pozwala ocenić sytuację. Zimą w mieszkaniu najlepiej utrzymywać wilgotność około 40 do 55 procent. Jeśli po rozwieszeniu prania wskazanie przekracza 65 procent na wiele godzin, wilgoć trzeba aktywnie usuwać. Gdy szyby parują w całym domu, przyczyny opisujemy w tekście co powoduje wilgoć na szybach w całym domu.

Gdzie postawić suszarkę

Najlepsze miejsce to pomieszczenie z wydajną wentylacją wywiewną, zwykle łazienka lub pralnia z kratką wentylacyjną albo wentylatorem. Dobre praktyki:

  • Zamknij drzwi do pomieszczenia z praniem, by wilgoć nie rozchodziła się po całym mieszkaniu, i zapewnij jej wyjście przez wentylację.
  • Nie stawiaj suszarki w sypialni ani w pokoju z zimnymi ścianami zewnętrznymi i meblami przy ścianach.
  • Zostaw przestrzeń wokół suszarki, nie dosuwaj jej do ściany. Ruch powietrza przyspiesza schnięcie.
  • Nie zasłaniaj grzejnika praniem w całości. Ubrania rozłożone bezpośrednio na grzejniku schną szybko, ale blokują oddawanie ciepła do pokoju, przez co termostat dłużej utrzymuje pracę ogrzewania, a cała wilgoć trafia wprost do powietrza.

Suszarka postawiona w pobliżu grzejnika, a nie na nim, wykorzystuje ciepłe powietrze unoszące się nad grzejnikiem i nie przeszkadza w ogrzewaniu pokoju.

Dobrym miejscem bywa też przedpokój lub korytarz z kratką wentylacyjną, o ile nie ma w nim zimnych ścian zewnętrznych. Unikaj natomiast nieogrzewanych pomieszczeń, takich jak chłodna piwnica czy zamknięty balkon. Przy niskiej temperaturze pranie schnie bardzo długo, nabiera nieprzyjemnego zapachu, a wilgoć skrapla się na zimnych ścianach. Jeśli pranie schnie dłużej niż dobę, to sygnał, że pomieszczenie jest za chłodne albo zbyt słabo wentylowane.

Wietrzenie, wentylator i osuszacz

Wilgoć z prania musi opuścić mieszkanie. Są na to trzy sposoby, które można łączyć:

  1. Krótkie, intensywne wietrzenie. Szeroko otwarte okno na 5 do 10 minut kilka razy dziennie wymienia powietrze bez wychładzania ścian. Uchylone przez cały dzień okno wychładza pomieszczenie, a wymienia powietrze słabo.
  2. Wentylator wywiewny w łazience. Model z higrostatem włącza się sam, gdy wilgotność przekroczy ustawiony próg. Zużywa niewiele prądu, a skutecznie usuwa parę na zewnątrz. Przegląd urządzeń znajdziesz w kategorii wentylatory łazienkowe z higrostatem i timerem. Jeśli wentylator jest głośny lub słabo ciągnie, przyczyny opisujemy w artykule dlaczego wentylator łazienkowy głośno pracuje.
  3. Osuszacz powietrza. Ustawiony w zamkniętym pomieszczeniu z praniem zbiera wodę do zbiornika, a przy okazji oddaje trochę ciepła. Pranie schnie szybciej niż na samym powietrzu, a zużycie prądu jest zwykle mniejsze niż przy suszarce bębnowej.

Przy wentylacji grawitacyjnej trzeba zadbać o dopływ powietrza. Zamknięte nawiewniki i szczelne okna sprawiają, że kratka wywiewna praktycznie nie działa, a wilgoć zostaje w mieszkaniu.

Suszarka bębnowa i koszty energii

Suszarka bębnowa rozwiązuje problem wilgoci, ale zużywa energię. Różnice między typami są duże:

Rodzaj suszarkiZużycie energiiUwagi
Kondensacyjna z grzałkąwysokiewoda trafia do zbiornika lub odpływu
Z pompą ciepłazwykle o połowę niższe lub mniejdłuższy cykl, łagodniejsza dla tkanin
Wywiewnawysokiewymaga wyprowadzenia rury na zewnątrz

Zużycie każdej suszarki obniża mocne odwirowanie prania w pralce, bo woda usunięta mechanicznie nie musi być odparowana. Warto też czyścić filtr kłaczków po każdym cyklu i suszyć pełne wsady. Przy taryfie dwustrefowej opłaca się uruchamiać suszarkę w tańszych godzinach.

Suszarka kondensacyjna i z pompą ciepła nie wyrzucają wilgoci na zewnątrz, ale zbierają ją w zbiorniku, więc nie zawilgacają mieszkania. Warto podłączyć wąż odpływowy do syfonu lub odpływu, jeśli konstrukcja na to pozwala, wtedy nie trzeba pamiętać o opróżnianiu zbiornika. Filtr wymiennika ciepła w suszarce z pompą ciepła również wymaga regularnego płukania, inaczej cykl suszenia się wydłuża, a zużycie prądu rośnie.

Ogrzewanie a suszenie

Nie warto podnosić temperatury w całym mieszkaniu tylko po to, by pranie szybciej schło. Lepiej utrzymywać stałą, umiarkowaną temperaturę i zadbać o ruch powietrza oraz wentylację. W rzadko używanych pokojach suszenie prania przy niskiej temperaturze szczególnie sprzyja zawilgoceniu, o czym piszemy w tekście jak ogrzewać rzadko używane pokoje, by nie tracić ciepła i nie zawilgocić ścian. Dobrze wybrane miejsce, krótkie wietrzenie i sprawna wentylacja wystarczą, by zimą suszyć pranie bez pleśni i bez dużych rachunków.

Przeczytaj także